Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Καλώς ορίσατε Φίλοι μου!!



Φωτο: Απο Νόπη Χατζηιγνατιάδου
Σ' αυτο το ιστολόγιο θ' ανταμώνουν οι σκέψεις και οι μοναξιές μας, οι αλήθειες και τα όνειρα, γι' αυτο θα αναμένω και το δικό σας φώς, τα γραπτά και τα σιωπηλά μυστικά που θα θέλετε να μοιραστείτε μαζί με όλους τους συνοδοιπόρους Φίλους μας, με ένα μύνημα στο προφίλ μου στο facebook ή στο mail theofriend4@gmail.com για να αναδημοσιευθεί εδώ.

Καλή αρχή να έχουμε.

Λίγα λόγια για μένα


Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη πριν περίπου 4 δεκαετίες, αγκαλιάζοντας αρμύρα και ουρανό απ' την όμορφή μας πόλη, κάτι που με συνοδεύει σε κάθε μου βήμα και λογισμό, απ’ την πρώτη μου ανάσα και για πάντα...  
Πέρασα τη ζωή μου με αέναες, ατέρμονες ερωτήσεις για τη ζωή που βρίσκαν απάντηση στην οικογένεια, στην αγάπη, σε βιβλία, σε ψυχές και μάτια αγνά, στον Καρυωτάκη, στον Ελύτη, στη θάλασσα.
Κάποτε που δε μπορούσα να συγκρατώ άλλο τις σκέψεις, -σχετικά νωρίς, κοντά στα 12 μου χρόνια- , έκανα την πρώτη μου εξομολόγηση στο χαρτί. Αφορμή στάθηκε μια δραματοποιημένη αναπαράσταση στο ραδιόφωνο από το βιβλίο του Καββαδία, η “Βάρδια”.

Αυτό ήταν.
Για τα επόμενα 6-7 χρόνια παράχωνα τα μυστικά μου σε τετράδια, στο ανήσυχο νου και στα μισοσκισμένα χαρτιά που ψαχούλευα το βράδυ δίπλα μου για να εξομολογηθώ κάποια απ’ τα όνειρά μου.

Κι έπειτα, με παρέα ένα κερί και το Φεγγάρι αποφάσισα να βρώ μια καινούρια κρυψώνα για όλα τούτα. Και την βρήκα στο δικό μου πρώτο βιβλίο.
Χαρά παιδική τούτη η στιγμή, όπως το ζεστό χέρι της αγάπης στο στέρνο.
Έτσι, ήταν μοιραίο να ερωτευτώ παντοτινά τα μαύρα γράμματα με τις σιωπές και τους ψιθύρους τους ακλουθώντας τις σκιές και το φώς τους σε κάθε έκφραση της  ζωής μου.
Προσπάθησα, -μα ομολογώ πως απέτυχα παρά την δίψα που είχα-,  να δαμάσω τόσο τις λέξεις όσο και τον ανυπόμονο νού που συνεχώς θέλει να μαθαίνει, να μοιράζεται και να ταξιδεύει με τα μάτια κλειστά .
Και δεν νομίζω να άλλαξα. Ακόμη λεηλατώ τα ερωτηματικά στους λογισμούς μου όπως παιδί, μένοντας ν' απολογούμαι κάθε που ο δρόμος οδηγεί στο «εγώ» και στο παντού, θαρρείς και είναι αμαρτία η ονειροπόληση.
Έτσι είναι η Ποίηση, έτσι είναι η Λογοτεχνία.
Ευχομαι να μήν είμαι μόνο όμως σε τούτους τους δρόμους.
Θα 'ναι μεγάλη μου τιμή να σας έχω συνοδοιπόρους στο ταξίδι αυτό Φίλοι μου.
Καλό ταξίδι να έχουμε!