Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Παρουσίαση συμμετοχών του 1ου ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ BONSAISTORIES: “ ΑΧΘΟΦΟΡΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ” - Ρένια Παπαματθαίου



...ακολουθώντας την χρονική σειρά των διηγημάτων που έχουν κατατεθεί στην ιστοσελίδα bonsaistories.gr, σας παρουσιάζω το διήγημα με τον τίτλο  ΑΧΘΟΦΟΡΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ” - Ρένια Παπαματθαίου. Μπορείτε να ψηφίσετε αφήνοντας απλά το σχόλιο με την άποψη σας επισκεπτόμενοι την ιστοσελίδα bonsaistories.gr.-Δίνεται παραπομπή γι’ αυτό και στο παρόν άρθρο.-

ΑΧΘΟΦΟΡΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ- Ρένια Παπαματθαίου

Πάνω κάτω τα βήματά του στο λιμάνι. Τα παντελόνια του ως τα γόνατα. Τα μανίκια τού πουκαμίσου του διπλωμένα ως τους αγκώνες. Ακάλυπτες οι φλέβες του, πάλλονται και τυλίγουν τα μαυρισμένα χέρια του σαν φίδια. Αμίλητος σηκώνει και κουβαλάει τα μπαγκάζια των ταξιδιωτών. Δυο φορές τη μέρα το πλοίο φέρνει και παίρνει κόσμο. Κι αυτός εκεί με τις βαλίτσες στο χέρι. Των άλλων. Πάει όπου πάνε. Σταματάει όπου σταματούν. Γεμίζουν οι χούφτες του κέρματα, τα ρίχνει στην ξεχειλωμένη τσέπη του. Δεν τα μετράει ποτέ.
Η νύχτα μια τεράστια μαύρη κηλίδα, μοιάζει κι αυτή με απειλή εγκατάλειψης.
Κατεβάζει την τραγιάσκα του ως τα φρύδια. Σκοτεινιάζει ακόμη πιο πολύ η ματιά του και στέκει να κοιτά το καράβι που μόλις σάλπαρε. Κάθεται στο παγκάκι. Κοιτάζει τη βάρκα να προσπαθεί να επιπλεύσει ανεβοκατεβαίνοντας στ’ απόνερα του καραβιού. Η μισή σκεπασμένη με θάλασσα και στο σώο φθαρμένο τμήμα της χαραγμένο μόνο το όνομά της: «ΠΡΟΣΜΟΝΗ».
Μια νύχτα σαν κι απόψε -πάει καιρός- γύρισε η Βγενιώ και του ’πε: «Όνομα κι αυτό για βάρκα» κι αμέσως μετά: «Πότε θα φύγουμε από δω;» κι ύστερα σιώπησε. Πρώτη φορά η επιθυμία της έγινε λέξεις.

Για την συνέχεια της ιστορίας και συμμετοχή με σχόλιο στον διαγωνισμό πατήστεΕΔΩ