Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Παρουσίαση συμμετοχών του 1ου ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ BONSAISTORIES: ¨ ΠΟΙΗΜΑ¨ - Κατερίνα Πλουμιδάκη

...ακολουθώντας την χρονική σειρά των διηγημάτων που έχουν κατατεθεί στην ιστοσελίδα bonsaistories.gr, σας παρουσιάζω το διήγημα με τον τίτλο ¨ ΠΟΙΗΜΑ ¨ - Κατερίνα Πλουμιδάκη. Μπορείτε να ψηφίσετε αφήνοντας απλά το σχόλιο με την άποψη σας επισκεπτόμενοι την ιστοσελίδα bonsaistories.gr .-Δίνεται παραπομπή γι’ αυτό και στο παρόν άρθρο.-


«ΠΟΙΗΜΑ» - Κατερίνα Πλουμιδάκη


 «Δεν με καταλαβαίνει η γυναίκα μου.»
Ουφ, τι πίκρα, τι καημός. Όλοι αυτοί οι άντρες εκεί έξω που δεν τους καταλαβαίνουν τους κακόμοιρους.

Εμ, πού να τους καταλάβουν… Και τι είναι να καταλάβουν για να λέμε και την αλήθεια.

Ότι θέλουν το χώρο τους για τις κουτσουκέλες τους; Ότι θέλουν και τη γυναίκα και την γκόμενα; Ότι με όποια και να είναι, το φρέσκο υλικό θα είναι πάντα πιο θελκτικό; Ότι αν τους την κάνει η γυναίκα τους -Θεός φυλάξοι!- θα πέσουν σε χρόνια κατάθλιψη;

Άντε να βρεις άκρη. Εκείνοι όμως την έχουν βρει. Λέγεται: Και γυναίκα, και ερωμένη και μηδέν υποχρεώσεις προς τη δεύτερη και το ελάχιστο δυνατό προς την πρώτη. Πού πάνε οι υποχρεώσεις λοιπόν; Προς τους ίδιους βέβαια.

«Θα χωρίσω μόλις μεγαλώσουν τα παιδιά…» Με τα οποία παιδιά ξεκινάτε την παράλληλη σταδιοδρομία σας από τις παιδικές ασθένειές τους και φτάνετε εξαντλημένα μαζί ως την εξεταστική του πανεπιστημίου.

Με το παρντόν, αλλά σε ποια ηλικία πρέπει να φτάσουν αυτά τα άτιμα πια; Εγώ εν τω μεταξύ πρέπει να είμαι με το ένα πόδι στον τάφο, ή πόδια, κορμό και κεφάλι;

Αχ, αυτά τα παιδιά που δε λένε να μεγαλώσουν! Στο μέσο διάστημα μπορεί να ξεπεταχτεί και κανά καινούριο βλαστάρι. Τώρα αυτό δεν είναι εύκολο να το εξηγήσουν στην παράλληλη. Η απάντηση θα είναι κάτι του στυλ: «Μια φορά μόνο το κάναμε, γιατί είχε αρχίσει να υποψιάζεται για μας. Τελείως μηχανικά το έκανα. Σκεφτόμουν εσένα και τελείωσα. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα έμενε έγκυος.»


Για την συνέχεια της ιστορίας και συμμετοχή με σχόλιο στον διαγωνισμό πατήστε ΕΔΩ